من هر روز هر شبم با ترسه...ترس کسی ک ندارمش رو از دست بدم

آنلاین بودنت داغونم میکنه زمانی ک آنلاینی ولی تو چت من نیستی فکر اینکه

با کی چت میکنی دیونم میکنه...البته از اون جایی که همش دنبال اینم خودمو

دلداری بدم خودمو قانع نگه دارم

پیش خودم میگم خوبه که سرش گرم نیس با کسی تو دنیای واقعیش که تو

مجازی سرگرمه...هه آره اینو بارها تکرار میکنم

تا دلم آروم شه ...گول زدن هم بلد نیستم حتی واسه دل خودم

علی من جون میدم وقتی تو انلاینی حس ی آدم داغون ن گریش

میاد ن خندش

نمیدومم براکی مینویسم براچی ن تو ک اصل کاری ن حتی صمیمی ترین

دوستی هیچ کس هیچ زمان قرار نیست ببینه

ب قول خودت ک همش بجای من ما استفاده میکنی

بهتره بگم ما دیوانه شدیم ....

شاید پیش خودت بگی چرا من پیام نمیدم میترسم

میدونم دوسم نداری اما شنیدنش از زبون خودت

میترسم یا اینکه بگی دیگه مزاحم نشو

درد یعنی همیشه انلاینه کاری نمیتونی بکنی...